شب تا سحر با غصه هم نشینم
همنشین این دل غمینم
در حسرتم که یارمو ببینم
دلم ننال که دنیا بی وفایه
غصه مخور رسم دنیا جفایه
کار این دل فقط شرم و حیایه
خنده روی لبای من خشکیده
زیر غم ها قامتم خمیده
آهوی من ز چنگالم رمیده
دلم ننال که دنیا بی وفایه
غصه مخور رسم دنیا جفایه
کار این دل فقط شرم و حیایه
ستاره عشق تو کرده به جانم ریشه
ای خدا ستاره یارم بشه چی میشه
خدا چرا ستاره منه دوسم نداره
