آغوش تو

منو تو آغوشت بگیر خدا مى خوام بخوابم
آخه تو تنها کسى بودی که دادی جوابم
منو تو آغوشت بگیر مى خوام برات بخونم
روی زمین چه قدر بده مى خوام پیشت بمونم
کى گفته باید بشکنم تا دستمو بگیری
خسته شدم از عمری غربت و غم و اسیری
کى گفته باید گریه ی شب هامو در بیاری
تا لحظه ای وقت شریفت رو واسم بذاری
توی آغوش تو آرامش محضه
منو با خودت ببر حتى یک لحظه
بغلم کن منو بردار ببرم دور
ببرم از این زمین سرد و ناجور
وقتى باید واسه ی رها شدن یه بى فروغ بود
واسه آرامش نسبى کلى حرف های دروغ بود
توی دنیا هر چیزی قیمتى داره حتى وجدان
این ها رو هیچ جا ندیدم نه تو انجیل نه تو قرن
وقتى دنیا همه حرف پوچ و مفته
صدای هق هقت رو پس کى شنفته
تو که مى گى پیشمى تا لحظه ی مرگ
این که مى گن مى شکنى رنجم مى دی بگو کى گفته
توی آغوش تو دیگه تنها نیستم
هر نفس اسیر دست غم ها نیستم
دیگه عاشقانه تر از عاشقانه ام
واسه موندن دیگه با بها بهانه ام
توی آغوش تو از درد خبری نیست
از دروغ و حرف های زرد اثری نیست
نمى بینى کسى از هراس نونش
جلوی حرف ناصواب بنده زبونش
توی آغوش تو آرامش محضه
منو با خودت ببر حتى یک لحظه
بغلم کن منو بردار ببرم دور
ببرم از این زمین سرد و ناجور