شکار

برده بودم لای شعرام و یه مشت قافیه از یاد همه رو
تو به تورت بکشى ماهى دریا زده رو
من چشام پاکه ولى حیف که لبات حیله گره
طعمه کنم جونمو تیرت به خطا میشه نره
دل از بد عشق مستى از تهش میترسى
دیگه دیره چشتو باید از اولش مى بستى
واسه منى که تو سردی خلوتش میلرزید
یه گناهى به آتیش جهنمش مى ارزی
ای نگارم بیا چشم انتظارم
بیا که من شکارتم بده تو دل به کارم ای نگارم
اومدی از کدوم نوشته که همه وجودت عشقه
تو سیل شمال و خاک من جنوب تشنه
من دلو زدم به دریا ولى به هوای تورت
اگه بلایى حیف اون که از بلا به دوره
دیدمت عقل و دلم دست به یقه که دست به دعا پیش نگرد
گفتم ای خدا به خیر کنه خدا به خیر نکرد
تو بتازون تو دلم توبه اثر نمیکنه
یا دیگه قلابشو که طعمه خبر نمى کنه
ای نگارم بیا چشم انتظارم
بیا که من شکارتم بده تو دل به کارم ای نگارم