اختیاریه

بشین کنار من تو سرمه سکوت حرفات روشنه
گرمم با واژه هات گیرم که صد دفعه چاییم یخ کنه
حرفاتو کش بده من تشنه تر بشم تازه سر شبه
وقتی کنارمی دنیا قشنگه و اوضاع مرتبه اوضاع مرتبه
اون بخش روح تو که بکره مثل من حل کن تو گفتوگو
من رو ورق بزن با پلک روشنت آروم و مو به موئ
میشه کنار تو یه جوری حرف زد که شب لگد نشه
که گل نترسه و باغ از حوالی پاییز رد نشه پاییز رد نشه
چایی دومو میریزمو صدات تو خونه جاریه