زبانم را نمیفهمی

زبانم را نمیفهمی تو خطم را نمی خوانی چنان بی گانه ای حتی که نام ام را نمی دانی
تو آن قدر گيج و گنگی در پليدیهای اين غربت که بيداری و قلب عاشق ما را نمی بينی
دل تو رفته در خواب و خيالت مست اين رويا سراسيمه رهايی در پی پس کوچه های سرد اين دنيا
نگاه خسته ی ما را نمی بينی شتاب ثانيه ها را نمی بينی
اميد و آرزوهای ز هم بگسسته ی فردای دنيا را نمی بينی ، نمیبینی
من از بيگانگیهای عجيب و پوچ اين ملت ندارم انتظاری
از اين ماتم که هم چون من ، تو هم غربت نشينی و زبانم را نمیفهمی
چنان بيگانه ای حتی که نام ام را نمیدانی ، نمیدانی
نگاه خسته ی ما را نمی بينی شتاب ثانيه ها را نمی بينی
اميد و آرزوهای ز هم بگسسته ی فردای دنيا را نمی بينی ، نمیبینی
من از بيگانگیهای عجيب و پوچ اين ملت ندارم انتظاری
از اين ماتم که هم چون من ، تو هم غربت نشينی و زبانم را نمیفهمی
چنان بيگانه ای حتی که نام ام را نمیدانی ، نمیدانی