گلی که به دفترچه روزگار به جای خزان مینویسد بهار

نگاهت چه مى در سبو میکند که روح مرا زیر و رو میکند نگاهت چه مى در سبو میکند که روح مرا زیر و رو میکند که آرامشم را به هم میزند تلنگر به خواب دلم میزند چه رازیست با آن نگاه غریب که پرهیزش آمیخته با فریب برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها دریچه به آفاق وا میشود گشوده به بى انتها میشود و یا جاده ای که در این ماجرا به بن ست ها میکشاند مرا برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها گلى که به دفترچه ی روزگار به جای خزان مینویسد بهار چراغى که در شعله اش میتوان امان یافت زین ظلمت بى امان برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها برایم چه داری در آن چشم ها چه با خود میری در آن چشم ها