ریمیکس دلم پره

اون که یه وقتى تنها کسم بود تنها پناه دل بى کسم بود تنهام گذاشت

و رفت از کنارم از درد دوریش من بى قرارم خیال مى کردم پیشم مى مونه

ترانه ی عشق واسم مى خونه خیال مى کردم یه همزبونه نمى دونستم

نامهربونه با این که رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم مى سوزم فکر و خیالش

همش باهامه هر جا که میرم جلو چشامه دلم مى خواد تا دووم بیارم رو درد دوریش

مرهم بذارم اما نمیشه... راهى ندارم نمى تونم من طاقت بیارم اون که یه وقتى

تنها کسم بود تنها پناه دل بى کسم بود تنهام گذاشت و رفت از کنارم از درد

دوریش من بى قرارم خیال مى کردم پیشم مى مونه ترانه ی عشق واسم مى خونه

خیال مى کردم یه همزبونه نمى دونستم نامهربونه