تو سرم جنگه و قلبم پره درده چشام خیسه و شهرم پره زخمه خدا صدامو بشنو پس کجایى ببین نشسته غم تو هر نگاهى پیچیده توی کوچه تو خیابون صدای جنگ و بمب و بوی باروت بمیرم واسه اون سرباز که خواب بود برای مادرش که چشم راهش بود آی دلم خونه و حیرونه از این درد زمونه از این داغى که آوار شده روی سینمونه از این تفرقه ای که بینمونه لعنت به کسى که جنگو آورد توی خونه
