آسمونی

آسمونی آسمونی
تو که پیشم نمی‌مونی
تو که پیشم نمی‌مونی
یه دفعه چشماتو وا کن
چشای منو نگاه کن
تا که حرفمو بخونی
آسمونی آسمونی
آسمونی نمی‌دونی
چه ملامت‌ها کشیدم
شب‌ها چشم‌هامو می‌بستم
تو رو پیش روم می‌دیدم
تو از آسمونی و من
یه زمینی حقیرم
جشن پروازه تو دنیا
اما من مرغی اسیرم
آسمونی گر بمونی
زندگی از سر می‌گیرم
اگه دستامو بگیری
می‌دونم که پر می‌گیرم
می‌رم اونجایی که رنگ
هیچ زمینی رو نبینم
اما رفتنم محاله
چون خودم اهل زمینم