
چه بى رحمى تو ای دنیای فانى دلم پیر وشکسته در جوانى غبار غم نشسته روی سینه دلا تنگ آمده از بغض و کینه ز بخت بد فلک ای داد و بیداد چه غم دارد دل این آدمیزاد فلک داد و فلک داد و فلک داد شکسته قلب آن بیچاره فرهاد در این ماتمگه دنیا اسیرم فلک با صد جفا کردی اسیرم به سر شد عمر من شادی ندیدم به سینه غم نشست ونا امیدم













