گل یاس

یه روز یه باغبونى یه مرد آسمونى
نهالى کاشت میون باغچه مهربونى
مى گفت سفر که رفتم یه روز و روزگاری
این بوته یاس من مى مونه یادگاری
هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها میپیچید
میون کوچه باغا بوی خدا مى پیچید
هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها میپیچید
میون کوچه باغا بوی خدا مى پیچید
اونایى که نداشتن از خوبیا نشونه
دیدن که خوبى یاس باعث زشتیشونه
عابرای بى احساس پا گذاشتن روی یاس
ساقه هاشو شکستن آدمای ناسپاس
یاس جوون برگ اون تکیه زدش به دیوار
خواست بزنه جوونه اما سر اومد بهار
یه باغبون دیگه شبونه یاس رو برداشت
پنهون ز نامحرما تو باغ دیگهای کاشت
هزار ساله کوچه ها پر میشه از عطر یاس
اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس
هزار ساله کوچه ها پر میشه از عطر یاس
اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس